NA POČETKU BEŠE MARKO

1501. godine* ugarska vojska je prešla Dunav kod Rama i prodirući niz vodu doprla do Vidina, opsela ga i zauzela, potom zauzela, spalila i porušila grad Kladovo i još nekoliko drugih gradova u srpskom Podunavlju. U pohodu protiv Turaka su učestvovali srpski velikaši Miloš Belmužić, Marko i Dmitar Jakšić (1). Sinovi jagodinskog vojvode Jakše Brežičića, Stevan i Dmitar Jakšići, prešli su u Ugarsku sa 1200 ratnika i tamo 1464.godine od kralja Matije dobili nađlačko vlastelinstvo u Banatu. Dmitar je junak srpskih narodnih pesama a proslavio se u borbi kod Košica 1474.g. dredi Srba predvođeni braćom Jakšić i Milošem Belmuževićem istakli su se u borbi protiv poljskog kralja Alberta 1491.g, kod Košica. Sin ovog Dmitra, takođe Dmitar Jakšić /1484-1509/ i sin Stevanov Marko predvodili su ugarske trupe u osvajanju grada Kladova 1501.g.

godine započet je nizom pograničnih sukoba, petnaestogodišnji rat hrišćanske alijanse predvođene nemačko- rimskim carem i mađarskim kraljem Rudolfom II Habzburškim, protiv Otomanske imperije. Već marta 1594. godine srpski ustanici u Banatu i Krišani uspeli su proterati turske okupatore, da bi kao reakciju na taj događaj Sinan paša 27. aprila spalio mošti Svetog Save na Vračaru. Za ugušenje ustanka Srba angažovana je vojska od 30.000 Osmanlija pod vođstvom temišvarskog beglerbega Sinan paše (2). Antiosmanskoj koaliciji priključili su se Erdeljska kneževina Žigmunda Batorija, Moldavija i Vlaška. 1595. godine naročitog uspeha imale su ujedinjene erdeljsko- vlaške trupe Ištvana Bočkaija i vlaškog vojvode Mihaila. Konac XVI veka, vezano za kladovski kraj, obeležilo je vojevanje Deli Marka, srpskog ratnika sa područja Erdelja. Mletački poslanik na austrijskom dvoru izvestio je 28. maja 1596. godine da su “hajduci ponovo prešli Dunav više Nikopolja, i da su tom prilikom napali na Kladovo i zauzeli kladovski grad, u kome su ostavili nešto svojih ljudi sa nekoliko topova, ne bi li time ohrabrili Bugare koji su se bili digli protiv Turaka i pristupili hrišćanima“ (3). Da se radi o upadu Deli Marka pominje se u depeši mletačkog poslanika u misiji kod cara Rudolfa II, od 21. maja 1596. godine (4). O njemu je zapisano i da je izvršavao složene diplomatske zadatke na dvoru Žigmunda Batorija (5). Aleksa Ivić u “Istoriji Srba u Vojvodini“, na osnovu rumunskih izvora, kazuje “jednom je Marko međutim ljuto stradao, sa svojom četom potera kladovskog bega, pređe Dunav i stade robiti po Bugarskoj. Kladovski beg prikupi veliku vojsku i dočeka Deli Marka na povratku, poubija mu skoro sve drugare, a Marka ranjenog zarobi u pošalje u Carigrad“ (6). On dalje navodi da je, po Avgustu Naniju, Deli Marka, navodno Dubrovčanina, plaćanog od vojvode Mihaila 300 talira mesečno, zarobio Mahmut paša novembra 1600.g, ali isti izvor pominje i Deli Marka iz Kanjiže koga je Mehmed Saterdži “pređašnjih godina ubio“ (7). U istorijskim izvorima on se navodi kao član diplomatskih misija erdeljskog kneza Gabora Betlena /1580-1629/, poslednji put u Pragu 9.10 1619.g. (8).

* Marko Jakšić bio je najmlađi sin Stefana starijeg i Milice, a brat Dmitra, Stefana II, despotice Jelene, Ane i Irine Jakšić. Godine 1502, Marko Jakšić je sa Dmitrom II i Radičom Božićem učestvovao u ratnom pohodu Vladislava II protiv Osmanlijske imperije i tom prilikom se zajedno sa prethodno pomenutim nalazio na čelu srpskih četa koje su kod Hrama prešle Dunav, a potom opustošile Vidin, Kladovo i delimično Nikopolj. Posle postignutog mirovnog ugovora sa Turcima iz 1503. godine, zajedno sa beogradskim i šabačkim odredima, despotom Ivanišem Berislavićem i Stevanom Bradačom, Petrom i Stefanom Jakšićem II, odbrana južne ugarske granice je bila poverena i Marku. (Srđan Graovac, Pozivom na: Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, od najstarijih vremena do osnivanja Potisko – pomoriške granice)

ZABELEŠKE
(1) Nic.Isthvanfii, Regni Hungarici Historia, Coloniae Agripp.1685, str.32; citirano prema Jovan N.Tomić Kladovo-Novi Grad- Fetislam, zabeleška 21, str.15.
(2) Navedeno prema: LJubivoje Cerović,Srbi na tlu današnje Rumunije, s.42.
(3) Documente privitore la Istoria Romanilor, vol II, partea 2, str.198, navedeno prema: Jovan N.Tomić, Novi Grad- Kladovo- Fetislam, s.22, napomena 30
(4) Isto, str.197, navedeno prema J.N.Tomić, s.22, napomena 29.
(5) LJubivoje Cerović, navedeno delo, s.42.
(6) Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, od najstarijih vremena do osnivanja potisko-pomoriške granice 1703, Novi Sad 1929, knjiga Matice srpske br.50, napomena 2 uz tekst na str.210, pozivom na Szamoskozy Istvan, Torteneti Maradvanyai 1565-1603, Kiadta Szilagyi Sandor, II kotet, Budapest 1876,s.46.
(7) Isto.
(8) Isto, s.240-245.

KLADOVSKI MARKOVIĆI 1863.

ANDRIJA MARKOVIĆ, zemljedelac star 27 g,

VASA MARKOVIĆ star 25 g,

JOVAN MARKOVIĆ, SITNIČAR I BAKALIN, star 30 g,

STEVAN MARKOVIĆ, dunđerin star 35 g, domaćica Petrija 25 g, sin Dimitrije 5 g,

Popis  stanovništva i imovine sreza Ključkog iz 1863, IA Negotin 2005 prir.Božidar Blagojević

Na kladoskom spomeniku  članovima porodice Marković- Petru, Jovanu i Mariji, uklesani su podaci:“Petar J Marković rođen 25.aprila 1866 umro 20.12.1890“ sin jedinac Jovana rođ. 1846 + 1895 i Marije. Za Mariju (jedino njena fotografija ostala je sačuvana) piše da je “poživela 72 godine“. Na dnu postamenta  navedeno je pisanim ćiriličnim slovima da je spomenik podignut “Trudom ujaka Dimitrija“.

U okviru grobljanske parcele ograđene kovanim gvožđem i izuzetno lepom kapijom nalaze se još dva spomenika- jedan sa istočne strane, verovatno na mestu na kome se nije prvobitno nalazio posvećen Tomaniji, kćeri inženjerijskog oficira Petra v Nedeljkovića, umrla22.marta 1885.g..Drugi, još stariji spomenik položen je na zemlji na severnoj strani, sa slao čitljivim tekstom.

U knjizi “Negotinska Krajina i Ključ- naselja i poreklo stanovništva“ Kosta Jovanović predstavio je rezultate terenskih istraživanja u Kladovu sprovedenih 1920-23.g. nema pomena porodice Marković.

“Prosvetni glasnik“ br.11 i 12- novembra i decembar 1922, s.238, publikovao je u okviru dela “ZADUŽBINSKO ODELJENJE“ Ministarstva prosvete :
“Ukazom NJ.V.Kralja od 4.decembra ove godine na predlog Ministra Prosvete, u dogovoru sa Državnim Savetom i na osnovi čl.3.Zakona o zadužbinama, odobreno:

3. Da se osnuje zadužbina pod imenom “Fond Marije udove Jovana Markovića, iz Kladova, za odevanje sirotnih učenika kladovske osnovne škole i potpomaganje crkva kladovske“

Letopis crkve kladovske sadrži podatak da su u periodu  nakon Prvog svetskog rata vršene reparacije na crkvi, crkvenoj kafani “Kasina“ i dućanu pokojne zavešte Marije Markovićke“

Zakon o nacionalizaciji najamnih zgrada i građevinskog zemljišta objavljen u „Službenom listu FNRJ“, br. 52/58, 3/59, 24/59, 24/61 i 1/63. Vidi: Odluku USJ U. br. 489/65 – SL SFRJ, 30/67-891. Vidi: čl. 4. Zakona – SL SFRJ, 32/68-695

Član 7

Za nacionalizovanu zgradu, poseban deo zgrade i građevinsko zemljište ranijem sopstveniku daje se naknada prema odredbama ovog zakona. Ranijem sopstveniku nacionalizovane zgrade koji nije pravno lice, ostavlja se pravo svojine na jednom stanu.

Član 8

Zgrade, delovi zgrada i građevinska zemljišta, koji su nacionalizovani ovim zakonom, postaju društvena svojina danom stupanja na snagu ovog zakona. Rešenjem nadležnog organa donetim u postupku određenom ovim zakonom i propisima donetim na osnovu njega, utvrđuje se koji su objekti nacionalizovani ovim zakonom.

II PREDMET NACIONALIZACIJE

1.            Stambene zgrade i posebni delovi stambenih zgrada

Član 12

Danom stupanja na snagu ovog zakona nacionalizuju se: 1) najamne stambene zgrade, tj. zgrade u građanskoj svojini sa više od dva stana ili sa više od tri mala stana; 2) sve stambene zgrade i stanovi kao posebni delovi zgrada, koji su u svojini građanskih pravnih lica, društvenih organizacija i drugih udruženja građana; 3) poslovne prostorije u svojini građanskih pravnih lica, društvenih organizacija i drugih udruženja građana, ako ne služe njihovoj dozvoljenoj delatnosti (član 3); 4) višak preko dva stana u svojini jednog građanina; 5) poslovne prostorije u stambenoj zgradi u svojini građana

Građevinska zemljišta

Član 34

 Smatraju se građevinskim zemljištima i nacionalizuju se sva izgrađena i neizgrađena zemljišta, koja se nalaze u užim građevinskim rejonima gradova i naselja gradskog karaktera. Koja se mesta smatraju gradovima i naseljima gradskog karaktera, određuje republičko izvršno veće. Uži građevinski rejon određuje, na predlog opštinskog narodnog odbora, sreski narodni odbor posebnom odlukom donetom na sednicama oba veća. Odluku o užem građevinskom rejonu potvrđuje republičko izvršno veće. Uži građevinski rejon može obuhvatiti samo ono područje koje je već urbanistički izgrađeno i koje će prema planiranoj stambenoj i komunalnoj izgradnji biti izgrađeno u doglednom vremenu. Odluku o užem građevinskom rejonu sreski narodni odbor dužan je doneti u roku od mesec dana od dana kada republičko izvršno veće odredi mesta koja se smatraju gradovima i naseljima gradskog karaktera.

Član 37

Ako se na nacionalizovanoj građevinskoj parceli nalazi zgrada koja nije nacionalizovana, sopstvenik te zgrade ima pravo besplatnog korišćenja zemljišta koje pokriva zgrada i zemljišta koje služi za redovnu upotrebu te zgrade, sve dok na tom zemljištu postoji zgrada.

Rešenjem NOO Kladovo  Nac.br.89/59 od 24.9.1959 utvrđeno je da su danom 26.decembra 1958, kao danom stupanja na snagu Zakona o nacionalizaciji najamnih zgrada i građevinskog zemljišta, nacionalizovana i postala društvena svojina:

…47 / Posedovni list 3, kp.br.55, površina 1,98 ara, pod zgradom 1,48 ara, dvorište 50 m2, sopstvenik Dobro crkve

MARKOVIĆI 1959.

Prema rešenju o nacionalizaciji građevinskog zemljišta u Kladovu:

103-Marković V.Petar, Dragutin i LJubisava- vlasnici zgrade 1,20 ara na kp.br. 109 i 110- (nisu potomci Marije i Jovana)

149-DERMARKOVIĆ DIMITRIJEVA JELENA sopstvenik kp br 158 vinograd 18,41 ar- parcela na kojoj je ranih šezdesetih izgrađena zgrada šumske uprave, do nedavno “galerija slika Branko Stanković“, susedna parceli na kojoj je izgrađena “vila Ruža“ u Dunavskoj (Jedan Dimitrije Marković rođen 1858.g. evidentiran je u popisu stanovništva iz 1863.g. kao sin Stevana “dunđerina“ i Petrije).

317- Marković Zavišin Borivoje sopstvenik voćnjaka kp br 318, Kosančićeva ulica (nisu potomci Marije i Jovana)

*dodavanje prefiksa “der“ porodičnim imenima  ponekad je praktikovano na područjima pod austro-ugarskom upravom, kakva je bila Kladovu nedaleka prekodunavska Oršava do kraja Prvog svetskog rata… Tu su živele Jelena i njena sestra Milica, prema sećanju njihove savremenice Dijamantide Andrucos /informator unuk Danko M. Jovanović/ one su bile dvorske dame Drage Mašin i u Kladovo se doselile nakon Majskog prevrata 1903. Suprotno tome,  Petar M Đenić rođen 1924. smatrao je da  u pitanju nisu bile dvorske dame već rođake vladarske porodice  Karađorđević; takođe je tvrdio, po svedočenju njegovog oca Mihaila, da je kralj Aleksandar Karađorđević prilikom boravka u Kladovu išao u posetu svojim rođakama- Jeleni i Milici Dermarković. Redak je  i slučaj zabeležen u susednom Negotinu gde je “Svetozar J. Major-Marković“-sin trgovca Jovana, umrlog 1855, uzeo za prezime ime i čin svoga dede, nekadašnjeg predsednika okružnog suda, majora Marka Petrovića. Svetozar Majormarković bio je jedan od priložnika  za podizanje spomenika Koči Anđelkoviću kod Tekije 1927.g.

Mimo kruga gradskog građevinskog područja u Kladovu su  živeli  Markovići za koje ne raspolažemo indicijama da su u srodničkim vezama sa Jovanom i Marijom:

-Živojin Marković, živeo u Hajduk Veljkovoj ulici, flautista, iz braka sa Divnom imao decu Emiliju (majka Božidara Filipovića), Mikicu (otac Gorana- lekar, Živadinke –mašinski tehničar udata u Negotinu i još jedne ćerke koja je živela u Nemačkoj), Jelenka-berberin (otac Dušana i Nemanje i kćeri nastanjene u Francuskoj);

-Kosta Marković klonfer, živeo u Bukatarskoj ulici, iz braka sa Julkom imao sina Živojina vkv radnika, roditelja Nade udate Filipović, majke dvojice sinova i LJiljane Novaković koja je iz braka sa Radovanom imala dvojicu sinova;

-Nikola Marković, vkv majstor rodom iz Tekije, otac Dragane Damnjanović;

-Stanoje Marković, radnik, sin Nikole Markovića opančara, iz braka sa Marijom imao sina Stanoja i kćer Jelenu

-Petar Marković Crnogorac vkv vozač na HE Đerdap, otac dvojice sinova i jedne kćeri;

-Dušan Marković sodadžija, rodom iz Negotina, iz braka sa Zinkom imao kćer Vericu udatu Jovanović i sina LJubišu;

-Branislav Marković, prevodilac (roditelj nije iz Kladova), nastanjen u Rimu

-GAVRILO MARKOVIĆ ROĐEN 1955, FRESKOPISAC…

Milan LJubojević, sveštenik kladovski u periodu 1955-75 živeo je sa suprugom Zagorkom, ćerkom Mirom i sinom Srbislavom u kući Jovana i Marije Marković, “Maršala Tita“ 15

Na osnovu ovlašćenja iz čl. 17. st. 1. tač. 4. Zakona o stanovanju („Sl. glasnik RS“, br. 50/92 i 76/92) i čl. 13. st. 2. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o stanovanju („Sl. glasnik RS“, br. 33/93) ministar kulture je doneo Pravilnik o utvrđivanju stanova koji se izuzimaju od otkupa u zgradama zadužbina koje bi mogle obnoviti rad.

Ovim Pravilnikom utvrđuje se da su pripadali zadužbinama koje bi mogle obnoviti rad radi ostvarivanja ciljeva zbog kojih su osnovane stanovi koji se nalaze u zgradama.

Kao cilj zadužbine u konretnom slučaju izostavljeno je “potpomaganje crkve kladovske“ a navedeno “pomaganje siromašnih učenika“

Rad fondacije obnovljen je 24.6.1996.g.- opis delatnosti “ostale organizacije bez učlanjenja“, sada sa  sedištem u Zaječaru, Timočke bune 8, zastupnik upravitelj g.Uroš Pamučar.

Rešenjem APR BZF 1/2023  od 11.1.2023. Registrator Registra zadužbina i fondacija koji vodi Agencija za privredne registre, na osnovu člana  24. Zakona o zadužbinama i fondacijama („Službeni glasnik RS“ br. 88/10, 99/2011-dr. zakon i 44/2018- dr. zakon),  i člana 15. stav 1. Zakona o postupku registracije u Agenciji za privredne registre („Službeni glasnik RS“,  broj  99 /2011, 83/2014, 31/2019 i 105/21), odlučujući o registracionoj prijavi: Fondacija Marije, udove Jovana Markovića, za registraciju promene podataka u Registar zadužbina i fondacija, koju je podneo: Ime i prezime: Uroš Pamučar, odlučio je

Usvaja se registraciona prijava i registruje se u Registar zadužbina i fondacija promena podataka o:

Fondacija Marije, udove Jovana Markovića

matični broj: 28826010

• Sedište i adresa:

Briše se iz Registra:  Sedište: KRALJA PETRA 5, BEOGRAD (STARI GRAD), STARI GRAD, Srbija  Upisuje se u Registar: sedište: TIMOČKE BUNE 6, ZAJEČAR, Srbija

• Datum donošenja statuta: Briše se iz Registra:  23.02.2012 Upisuje se u Registar: 22.12.2022

• Zastupnici:  Briše se iz Registra:  1.  Ime i prezime: Stojadin Pavlović

Upisuje se u Registar:  1.  Ime i prezime: Uroš Pamučar

Promena predsednika upravnog odbora: Briše se:  Ime i prezime: Irinej Gavrilović  Upisuje se:  Ime i prezime: Ilarion Golubović

Promena članova upravnog odbora:  Briše se:  Ime i prezime: Teodosije Šibalić , Vasilije Vadić,  Jovan Petković, Dragan Protić ,Milutin Timotijević, Joanikije Mićović , Irinej Bulović, Zoran Krstić  Upisuje se:  Ime i prezime: Kozma Radović, Enoh Stojaković,  Ilija Jovanović,  Zoran Golubović, Tomislav Stanković, Igor Ivković , Dejan Pajić,  Dragan Blindžov

2026.G. U VLASNIČKIM KNJIGAMA RANIJI OBJEKAT ZADUŽBINE UPISAN JE KAO Z G R A D A    T R G O V I N E

Umesto nekadašnjih (1959.g.) pod zgradom 1,48 ara, dvorište 50 m2, sada je parcela manja za 11 m2 a površina pod zgradama za 80 m2 (umesto 148-sada 68)- SVE JAVNA SVOJINA OPŠTINE KLADOVO

Stanoje Žikić, sveštenik kladovski, od 1975.do 1979.g. sa suprugom i dvoje dece živeo je u kući Jovana i Marije Marković, “Maršala Tita“ 15(prvobitno “Starogradska“ potom, kao i danas “Kralja Aleksandra“ …Maršala Malinovskog? 1945-1948.)

U osvit novog milenijuma  Demokratska opozicija Srbije- njen ogranak predvođen Demokratskom strankom (plus “Demohrišćani“, “Demokratska alternativa“, “G17 Plus“…), u ovom prostoru imao je svoju centralu.Tako je bilo do poraza na lokalnim izborima kada je opštinsku vlast preuzela Demokratska stranka Srbije u koaliciji sa Novom Srbijom.

Ubrzo, pretežno zaslugom novog predsednika opštinske vlade Dejana Švajnera, zgrada prerasta u izložbeni prostor pod patronatom opštinske Turističke organizacije, da bi se  ne dugo po silasku sa kladovske  političke scene DSS,  utopila u profane vode davanjem u zakup kao poslovni prostor za trgovinsku delatnost.

TRGOVINA NA MALO MEDICINSKIM I ORTOPEDSKIM POMAGALIMA

OGRANAK: Trgovina na malo odećom u specijalizovanoj prodavnici u Kladovu

U APR registar i u rešenje o o upisu ogranka  uneta je adresa zgrade Skupštine opštine Kladovo, sa poreskom administracijom i filijalom Ministarstva unutrašnjih poslova kao sedište prodavnice koja inače radi u  bivšoj zgradi Jovana i Marije Marković radi trgovine na malo odećom.

Zastupnik OGRANKA: “BORKO RADIVOJEVIĆ“

BD 106354/2021  Dana, 27.12.2021. godine  Beograd

Registrator Registra privrednih subjekata koji vodi Agencija za privredne registre, na osnovu člana 15. stav 1. Zakona o postupku registracije u Agenciji za privredne registre („Službeni glasnik RS“, br. 99/2011, 83/2014, 31/2019 i 105/2021), odlučujući o registracionoj prijavi promene podataka kod RADIVOJEVIĆ IMD Društvo sa ograničenom odgovornošću Petrovac na Mlavi, matični broj: 21155594, koju je podneo/la: Ime i prezime: Borko Radivojević donosi

REŠENJE

USVAJA SE registraciona prijava, pa se u Registar privrednih subjekata registruje promena podataka kod:

RADIVOJEVIĆ IMD Društvo sa ograničenom odgovornošću Petrovac na Mlav i to sledećih promena:

Promena podataka o ograncima:

Upisuje se:

•              Poslovno ime: RADIVOJEVIĆ IMD DOO PETROVAC NA MLAVI OGRANAK QUEEN KLADOVO

Sedište: KRALJA ALEKSANDRA 35 , KLADOVO , Srbija

Pretežna delatnost: 4771 – Trgovina na malo odećom u specijalizovanim prodavnicama

Zastupnici Fizička lica Ime i prezime: Borko Radivojević

***

K U Ć A  S A  P R I P O V E T K O M

Novo doba  afirmisalo je fenomen novinara kao tiražnih srpskih pisaca književnih dela. Na  strani “ženskog rodoslova“ su  Jelena Bačić Alimpić, Mirjana Bobić Mojsilović, Vesna Dedić… sa tematikom prijemčivijom nežnijem polu. “Muški“ pak “rodoslov“ ima svoje zvezde Marka Lopušinu, Vanju Bulića, Slavišu Pavlovića… sa pretežnio usmernim interesovanjem na  manje poznate detalje nacionalne istorije, teorije zavera, pronevera i rasprodatih  očekivanja.

Pogranično Kladovo, poput Kazablanke na Dunavu, decenijama je  spominjano u delima velikih pisaca- Andrića, Milorada Pavića, Slobodana Markovića, Klaudija Magrisa… zahvaljujući svom geostrateškom položaju, mešavini kultura i uticaja velikih sila. Ali, imalo je ono i svoje veličine u redovima eminentnih žurnalista što su svoj talenat okušali  u književnim rodovima- spoljnopoltički dopisnik “Politike“ Petar Popović, na primer. Naravno bilo je tu i mnoštvo stihoklepačkih koještarija od kojih su neke neštedimice podržavane od strane nedozrelih lokalpatriotskih kulturnih politika. I to je odlika periferije.

***

Nedavno je iz štampe izašla zbirka pripovedaka popularnog pisca Slaviše Pavlovića “Osvetnici i klevetnici“, čija prva priča Ispovesti klevetnika baštini Kladovo kao središte zbivanja.

Deo zapleta radnje smeštene u 1952.g. i 1982.g. odvija se u kući u kojoj živi kladovski sveštenik- zgrada Jovana i Marije Marković.

Kladovo danas. Iza plave tende-kuća Jovana i Marije Marković

Uz respekt za pažljivo izabrani moto ove zbirke pripovedaka /Jer vam kažem zaista: ako imate vere koliko zrno gorušičino, reći ćete gori ovoj: pređi odavde tamo, i preći će, i ništa vam neće biti nemoguće.- Sveto jevanđelje po Mateju, 17, 20-/, ostaje mogućnost da još neka od stranica kladovskih novinskih  hronika završi u koricama književnih dela  nadarenog pisca  Slaviše Pavlovića, preporučenog    pažnjom iskazanom u  Ruskoj federaciji time što je predgovor moskovskom izdanju njegovog dela napisao direktor Spoljne obaveštajne službe i bivši predsednik Državne dume Rusije.

Za Kladovo, bez neophodnosti da to bude potvrđeno ekspertizom FSB kao u jednom nedavnom- “beogradskom slučaju“, sudbina zgrade Jovana i Marije Marković- danas sedište prodavnice azijskog  tekstila, daleko je više od mesečne kirije koju prilježno zbrajaju opštinski gubernatori.

Ranko Jakovljević