Horor tematika u domaćim filmovima nije prečesta, ali ono što je zastupljeno, zaista je kvalitetno.
Jedan strani filmadžija, koji se bavio hororima, odgledao veliki broj američkih, kineskih, japanskih i ostalih svjetskih horor filmova, jednom je izjavio da je na njega najstrašniji utisak ostavio srpski i jugoslovenski horor film “Leptirica“. Ovaj film se smatra prvim ovoga žanra u domaćoj kinomatografiji. Režiser je Đorđe Kadijević. Interesantno je kako se ovaj reditelj opredijelio za ovaj žanr. U vrijeme prije “Leptirice“, Kadijević je snimio film, gdje su četnici prikazani realno, ne kao apsolutni negativci, kako je tada bilo uobičajno. Pod pritiskom režima, da bi nastavio da se bavi režijom promijenio je temu filmova.
Radnja filma smještena je u selu, gdje se pojavljuje vampir, koji umoruje vodeničare. Niko ne smije posle niza smrti, da se prijavi da bude vodeničar. Mještani sa lukavošću nagovaraju hrabrog momka, kojeg glumi mladi Petar Božović da se prihvati ovoga posla. Atmosfera filma je napeta, neočekivana do samog kraja. Film se pojavio 1973. godine. Postigao je veliki uspjeh, iako sniman u skromnim uslovima i lošom opremom. Interesanto, da je iste godine izašao i čuveni svjetski horor po istinitom događaju “Egzorcist“ sa fantastičnim Maks Fon Sidoum u glavnoj ulozi sveštenika egzorciste.
Drugi horor, koji je djeci devedesetih tjerao strah u kosti je “Sveto mesto“, istog režisera Đorđa Kadijevića. Glavnu ulogu tumači Dragan Gagi Jovanović, koga smo navikli obično da gledamo u komičnim ulogama. Može se reći da je to u manjoj mjeri zadržao i u ovoj ulozi. Radnja filma se vrti između čudne magijske ljubavi mladog bogoslova, koga igra Jovanović i ćerke bogatog aristokrate, koja se upetljala u magiju i vještičarenje. Sjajnu ulogu u filmu je odigrala i Mira Banjac. Njena slika na zidu aristokratske kuće mnogima je ledila krv u žilama. Muziku za film, koja je jako dobra, odradio je pokojni Laza Ristovski. Film je iz 1990. godine.
Elementi horora u značajnoj mjeri pojavljuju se i u filmu, koji je rađen po Glišićevoj drami “Glava šećera“. Film je simboličan, kao i sama drama. Čovjek, srpski seljak se zadužuje enormno kod zelenaša, koji mu je i kum, Uzlovića. Sve više pada u očajanje. Da nesreća ne ide sama, počinje da mu se priviđa lik “crnog djeteta“, koje mu se smije, i u sceni kod groblja gdje ga je prvi put ugledao, dječak pregrizajući glavu šećera mu saopštava na neki način, da je u stvari on “demon kamate“, čija će mu ruka doći glave. Slika crnog djeteta, koje se jezivo cereka, mnogoj djeci je takođe ulivala strah u kosti… 2001. godine se pojavio jeziv domaći film“TT sindrom“. Radnja filma prati ukleto javno kupatilo, gdje se kao posledica čedomorstva dešavaju zagonetna ubistva i događaji. Na kraju se ispostavi da iza svega stoji žena koja je i izvršila čedomorstvo, a koja radi u javnom kupatilu.
Horor nije prečest tip filmova u domaćoj kinomatografiji, ali nikog ne ostavljaju ravnodušnim.
Miloš Lalatović
