Jedna od najkontraverznijih ličnosti dvadesetog vijeka, bio je američki umjetnik Endi Vorhol. Poznat po svojoj izjavi “da će svako u budućnosti imati 15 minuta slave“, u ovo naše vrijeme društvenih mreža se obistinilo. Začetnik umjetničkog pokreta pop-arta, poznat po slikama ljudi iz američke pop kulture posebno Merilin Monro, kao i proizvodima za široku upotrebu poput Koka-kole, Kempbel supe, uticao na brojne umjetnike i ličnosti, naročito iz njujorškog andergraund kruga. Tako se javlja kao osnivač muzičke skupine Velvet Underground, gdje su se posebno istakli muzičari Lu Rid i Nico, i sami kontraverzne ličnosti i umjetnici.
Endi Vorhol je rođen kao Endru Vorhola, u Pensilvaniji, između 1928 i 1931.godine, tačniji je datum 6 Avgust 1928. Bio je rusinskog porijekla iz današnje Slovačke. Porodica mu je pripada Rusinskoj katoličkoj crkvi istočnog obreda, tzv. grko-katolicima. Istorija ove crkve sastoji se u tome da je tokom šesnaestog vijeka, bila dio pravoslavlja, a nakon sklapanja unije sa rimokatolicima postaju u jedinstvu sa istima, sa tim što zadržavaju brojne elemente iz pravoslavlja. Kad bi se neko neupućen našao u grko-katoličkoj crkvi, mislio bi da je riječ o pravoslavnoj. Crkve imaju ikonostas, na ikonama i freskama zastupljen je vizantijski stil, sveštenici su oženjeni za razliku od rimokatoličkih, koji žive u celibatu.
Vorhol, koji je ponikao u porodici koja je pripadala istočnom hrišćanskom obredu, u vremenu kad je postao poznat je izjavljivljao da je na njegov rad uticala vizantijska ikonografija.
Iako kontraverzan sa eksentričnim stilom življenja Endi Vorhol je bio vrlo religiozan. Sveštenik crkve koju je posjećivao na Menhetnu, svjedočio je da je u istu dolazio svaki dan. Takođe je volontirao u skloništima za beskućnike. Sam je sebe opisivao kao religioznu osobu, a njegov brat kao istinsku religioznu osobu, koja nije željela da svoj religiozni identitet previše otkriva.
Endi Vorhol je umro u 58 godini života, nakon operacije u bolnici, od posledica infarkta 1987.godine i predstavlja jedan od velikih simbola dvadesetog vijeka.
Miloš Lalatović
